Bajka o potopie dla dzieci — czego nauczy dziecko historia Noego
← Bajki dla dzieci
Motywy religijne6-9 lat6 min

Bajka o potopie dla dzieci — czego nauczy dziecko historia Noego

Bajka o potopie dla dzieci uczy wytrwałości i zaufania. Przeczytaj, o czym porozmawiać z dzieckiem po lekturze.

Bajka o potopie dla dzieci — czego nauczy dziecko historia Noego
6-9 lat · 6 min czytania

Kiedy Pan widział, że wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi i że ich myśli są nieustannie złe, pożałował, że stworzył człowieka, i zasmucił się.
W końcu Pan powiedział: «Zgładzę ludzi, których stworzyłem, z powierzchni ziemi — ludzi, bydło, zwierzęta pełzające i ptaki powietrzne, bo żałuję, że ich stworzyłem».

Tylko Noego Pan darzył życzliwością.

Oto dzieje Noego.
Noe był człowiekiem prawym, wyróżniał się nieskazitelnością wśród ludzi swoich czasów i żył blisko Boga.
Miał trzech synów: Sema, Chama i Jafeta.

Ziemia została skażona w oczach Boga i była pełna przemocy.
Gdy Bóg zobaczył, że ziemia jest zepsuta, bo wszyscy ludzie postępowali niegodziwie, powiedział do Noego:

«Postanowiłem położyć kres wszystkim ludziom, bo ziemia jest pełna przemocy przez nich; zniszczę ich razem z ziemią.
Ty jednak zbuduj arkę z drewna żywicznego. Zrób w niej przegrody i pokryj ją smołą wewnątrz i na zewnątrz.
Tak masz ją wykonać: długość arki — trzysta łokci, szerokość — pięćdziesiąt łokci, wysokość — trzydzieści łokci.
Zrób w niej otwór pod dachem, aby wpuszczał światło, oraz wejście z boku. Podziel ją na trzy poziomy.

Ja sprowadzę potop na ziemię, aby zniszczyć wszelkie życie pod niebem — wszystko, co żyje na ziemi, zginie.
Ale z tobą zawrę przymierze. Wejdź więc do arki z synami, żoną i żonami twoich synów.
Z każdego gatunku istot żywych wprowadź do arki po parze — samca i samicę — aby ocalały razem z tobą.
Z ptaków, bydła i wszystkich zwierząt pełzających po ziemi — po parze z każdego gatunku.
A ty zgromadź wszelką żywność, która nadaje się do jedzenia, aby była pokarmem dla ciebie i dla zwierząt».

I Noe zrobił wszystko tak, jak polecił mu Bóg.

Potem Pan powiedział do Noego: «Wejdź do arki razem z całą swoją rodziną, bo tylko ty jesteś sprawiedliwy wśród tego pokolenia.
Ze zwierząt czystych weź po siedem par, a ze zwierząt nieczystych — po jednej parze;
także z ptaków — po siedem par, aby zachować ich potomstwo na ziemi.
Za siedem dni spuszczę deszcz na ziemię — będzie padał czterdzieści dni i czterdzieści nocy, aby zniszczyć wszystko, co stworzyłem».

I Noe zrobił wszystko tak, jak polecił mu Pan.

Noe miał sześćset lat, gdy nastał potop.

Wszedł więc do arki wraz z synami, żoną i żonami swoich synów, aby schronić się przed wodami potopu.
Ze zwierząt czystych i nieczystych, z ptactwa i wszystkiego, co pełza po ziemi, po dwie sztuki — samiec i samica — weszły do arki, jak Bóg polecił.

Po siedmiu dniach spadły na ziemię wody potopu.
W sześćsetnym roku życia Noego, w drugim miesiącu, siedemnastego dnia miesiąca, tego dnia wytrysnęły wszystkie źródła Wielkiej Otchłani i otworzyły się upusty nieba.
Przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy padał deszcz.

Tego samego dnia Noe wraz z synami — Semem, Chamem i Jafetem — oraz żoną i żonami swoich synów weszli do arki.
Razem z nimi weszły wszystkie gatunki zwierząt, bydła, zwierząt pełzających i ptaków.
Wszystkie istoty, w których było tchnienie życia, weszły parami do arki.
A gdy weszły, jak Bóg polecił, Pan zamknął za nimi drzwi.

Potop trwał czterdzieści dni, a wody wzbierały i uniosły arkę ponad ziemię.
Wody podnosiły się coraz wyżej, aż przykryły wszystkie wysokie góry pod niebem.
Podniosły się ponad nie na piętnaście łokci.

Wszystkie istoty żyjące na ziemi wyginęły — ptaki, bydło, zwierzęta i wszyscy ludzie.
Wszystko, co miało tchnienie życia i żyło na lądzie, zginęło.
Bóg zgładził wszystko, co istniało na ziemi. Pozostał tylko Noe i to, co było z nim w arce.

Wody utrzymywały się na ziemi przez sto pięćdziesiąt dni.

Ale Bóg pamiętał o Noem i o wszystkich istotach, które były z nim w arce. Sprawił, że powiał wiatr nad ziemią i wody zaczęły opadać.
Zamknęły się źródła Otchłani i ustał deszcz.
Wody stopniowo opadały i po stu pięćdziesięciu dniach zaczęły się cofać.

Arka osiadła na górach Ararat.
Wody opadały dalej, aż ukazały się szczyty gór.

Po czterdziestu dniach Noe otworzył okno arki i wypuścił kruka, który krążył, aż ziemia wyschła.
Potem wypuścił gołębicę, aby sprawdzić, czy wody opadły.
Ale gołębica nie znalazła miejsca i wróciła do arki.

Po siedmiu dniach wypuścił ją ponownie — wróciła wieczorem z świeżym liściem oliwnym w dziobie.
Noe zrozumiał, że wody opadły.

Po kolejnych siedmiu dniach znów wypuścił gołębicę — i już nie wróciła.

W sześćset pierwszym roku życia Noego ziemia wyschła.
Noe zdjął dach arki i zobaczył, że powierzchnia ziemi jest sucha.

Bóg powiedział do Noego: «Wyjdź z arki razem z żoną, synami i ich żonami.
Wyprowadź wszystkie zwierzęta — ptaki, bydło i wszystkie istoty pełzające — niech rozproszą się po ziemi, będą płodne i się rozmnażają».

Noe wyszedł z arki wraz z rodziną.
Wyszły też wszystkie zwierzęta i ptaki — wszystko, co się porusza po ziemi.

Bajka na kartceCzarno-biały wydruk bez reklam — do czytania przed snem albo w podróży.

Bajka o potopie dla dzieci — dlaczego warto ją przeczytać

To jedna z najstarszych historii o tym, że warto trzymać się swoich wartości, nawet gdy wszyscy wokół robią inaczej. Noe nie buduje arki, bo wie, co się wydarzy — buduje ją, bo wierzy i robi to, co do niego należy, krok po kroku, mimo że efekt przychodzi dopiero po długim czasie. Dla dziecka to konkretna, namacalna lekcja o wytrwałości: czasem trzeba długo czekać i pracować, zanim coś się uda.

Historia uczy też nadziei po trudnych chwilach — po burzy zawsze przychodzi cisza, a po najgorszym czasie da się zacząć od nowa. To dobry punkt wyjścia do rozmowy o uczuciach, które towarzyszą czekaniu na zmianę.

O czym porozmawiać z dzieckiem

  • Co czuł Noe, czekając tak długo w arce, zanim woda opadła?
  • Dlaczego warto robić to, co uważamy za dobre, nawet gdy inni robią inaczej?
  • Co by było, gdybyś musiał zabrać ze sobą na długą podróż tylko kilka najważniejszych rzeczy — co byś wybrał?

Rada dla rodzica

To bajka z ciężkimi obrazami (zagłada, utrata), więc warto zostawić dziecku przestrzeń na pytania i nie przyspieszać rozmowy. Młodszym dzieciom lepiej skupić się na samej arce, zwierzętach i gołębicy z listkiem — to naturalny symbol nadziei, wokół którego łatwo zbudować ciepłą rozmowę o czekaniu na dobre rzeczy.

Czytaj więcej takich bajek w Rodzinniku

Setki bajek, wierszy i zagadek dla dzieci w jednej appce.

Pobierz Rodzinnik na iOS w App StorePobierz Rodzinnik na Androida w Google Play
Spodobała się? Podaj dalej

Więcej bajek dla dzieci

Inne bajki z kategorii „Motywy religijne”

Bajki dla dzieci: Motywy religijne — zobacz wszystkie